54 [ منم كه گوشه ميخانه خانقاه من است ] 1 منم كه گوشه ميخانه خانقاه من است * دعاى پير مغان وِردِ صبحگاه من است 2 گرم ترانهء چنگ صبوح نيست چه باك * نواى من به سحر آهِ عذرخواه من است 3 ز پادشاه و گدا فارغم به حمد الله * كمين گداى در دوست پادشاه من است 4 غرض ز مسجد و ميخانه‌ام وصال شماست * جز اين خيال ندارم خدا گواه من است 5 مگر به تيغ اجل خيمه بركنم ورنى * رميدن از در دولت نه رسم و راه من است 6 از آن زمان كه برين آستان نهادم روى * فراز مسند خورشيد تكيه‌گاه من است 7 گناه اگر چه نبود اختيار ما حافظ * تو در طريق ادب كوش و گو گناه من است